woensdag 21 september 2011

Ontwikkelingen op de Balkan

De landen behorend bij voormalige Joegoslavië zijn in hoog tempo bezig om toenadering tot de de Europese Unie te zoeken. Het verst gevorderd is Slovenië, dat in 2004 toetrad tot de Europese gemeenschap en in 2007 de euro invoerde. Dit land bleef dan ook goeddeels buiten de oorlog op de Balkan in de jaren negentig. Toch heeft het conflict ook zo z´n invloed op de verhoudingen tot de republieken binnen Joegoslavië. Na Slovenië is nu Kroatië het dichtst bij toetreding tot de EU. Dit staat gepland voor juli 2013, de lidstaten moeten nog wel instemmen. Slovenië had een grensgeschil met Kroatië en blokkeert regelmatig de voortgang van de onderhandelingen. Kroatië heeft nog een weg te gaan, vooral de corruptiebestrijding, een goed functionerend juridisch apparaat en de behandeling van minderheden zijn punten waar vooruitgang moet worden geboekt.

Per eind 2009 is de visumplicht voor Servië en Macedonië komen te vervallen, inwoners kunnen vrij reizen naar de EU. Er zijn echter wel eisen gesteld, het visumvrij reizen mag niet leiden tot een hogere immigratie naar de EU. Na twee jaar lijkt het wel mee te vallen met het aantal asielaanvragen vanuit beide landen, slimme migranten 'regelden' voor 2009 een Bulgaars paspoort en konden zo al aanzienlijk makkelijker het economische walhalla betreden. In 2010 hebben de 27 Europese immigratieminsters besloten de visumplicht voor Albanië, Bosnië-Herzegovina en Montenegro af te schaffen, onder strikte voorwaarden en ondanks verzet van Nederland. Kosovo is het enige balkanland dat nog een visumplicht heeft, en dat lijkt nog wel even zo te blijven aangezien er merkwaardig genoeg vijf EU-landen zijn die Kosovo niet erkennen als zelfstandig land. Afschaffen van de visumplicht wordt gezien als opstapje naar kandidaatlid van de Europese Unie.

Op dit moment zijn Montenegro, Kroatië en Macedonië kandidaat-lid. Servië (na het uitleveren van de laatste twee van oorlogsmisdaden verdachte Serviërs aan het Joegoslavië-tribunaal), Bosnië-Herzegovina, Kosovo en Albanië hebben een aanvraag ingediend.

Officiële lijst met landen die bij de EU willen

Balkanreis 2011 deel 1

Het is zover, we vertrekken vanaf station Rotterdam Centraal naar station Utrecht Centraal. Het treinenhart van Nederland. Vanaf Utrecht begint de reis pas echt, want in Nederland treinen, tsja dat is toch niet het echte werk. Maar nu eerst via Alexander, Gouda naar Utrecht. Van bouwput naar bouwput, want treinen in Nederland is toch vooral via smalle doorgangen, langs grote kranen en betonnen skeletten je weg vinden als de bestemming is bereikt. Bijna alle grote stations worden op dit moment verbouwd, opnieuw gebouwd, of zoals het heet in jargon: gerevitaliseerd. Maar dan, de ene bouwput is de andere niet. Rotterdam Centraal maakt grote indruk. Hier wordt wat neergezet. Dat zie je en vooral dat voel je. De grootste bouwkraan van Europa takelt dakdelen van de straks immense overkapping op de juiste plek. Vanuit diepe putten klinkt het ratelen van de boren. Eerder al boorde een immense machine een tunnel voor de Randstadrail onder de wijk Blijdorp. En als je op het perron wacht voel je dat hier wat groots neergezet wordt. Oude perrondelen worden bijna onder je voeten vandaan gebulldozerd en hoge staanders voor het nieuwe glazen dak worden opgezet, en intussen gaat het treinverkeer gewoon door. De nieuwbouw van Rotterdam Centraal maak je mee als reiziger, en in zekere zin werk je zelfs mee door gebruik te maken van het tijdelijke station, en op te stappen op een ander spoor dan je gewend was. Op Rotterdam Centraal stap je op, het station van Utrecht is de bestemming, ook een bouwput, maar wat een verschil. Nauw, krap, en voortgang is nauwelijks te zien. De ene verbouwing is de andere niet zoveel is duidelijk.
De reis is begonnen en ik wacht met m’n reisgenoot op het station. Ik bij de rookpaal en de ander op een bankje. Wachten op de volgende trein, het eerste uur reizen zit erop! Wanneer er zonder auto gereisd wordt is wachten op je volgende trein of bus misschien iets dat het meeste tijd kost. En dan valt het in West-Europa nog alles mee. Hoe verder je gaat richting Centraal- of Oost-Europa hoe frustrerender het soms wordt. Dat is nou juist ook het leuke, vaak achteraf dat wel, het wachten op je trein, weinig informatie, nooit weten waar je morgen naar toe gaat. Eigenlijk wacht je niet op je trein, maar op een nieuwe ervaring. Wat wordt het morgen? Nog even blijven hangen in deze gezellige stad, of toch weer verder, een nieuwe stad, klein dorp of een ander land. Het maakt niet uit, want je reist.

De Balkantour 2011 is begonnen!

Animatie Rotterdam Centraal

maandag 8 november 2010

Thomas Rosenboom

Wat een fantastische schrijver is die Thomas Rosenboom toch! Ik kan me zo snel niet voor de geest halen dit ooit bij een andere schrijver te hebben gelezen.
Er hing een dunne nevel die de vlakte van alle ruimte benam. De hemel was, van recht omhoog tot aan de einder rondom, overal van dezelfde tegelgrijze kleur, en vlakbij.


Dit is een quote uit Vriend van Verdienste.
Thomas Rosenboom vind ik een van de betere schrijvers van dit moment.

vrijdag 28 december 2007

2007: een verloren jaar?

Het jaar zit er weer bijna op. 2007 is voorbij gevlogen. Een beetje een raar jaar. Ons land is een beetje in de war lijkt het. Is minister Vogelaar echt knettergek, of is Geert Wilders dat nu juist? Betuttelt dit kabinet ons nu, of is het toch wel goed om niet alle pijlen te richten op het individu, maar juist de nadruk te leggen op gemeenschapszin? ABN Amro, Nederlands elftal, Balkenende IV, GeenStijl, Rusland, China, kredietcrisis, Afghanistan, ChristenUnie, Nederlandse identiteit, EU-verdrag, files etc. etc.

Er is niet echt één gebeurtenis die eruit springt het afgelopen jaar. Toch is er wel een bepaalt type gebeurtenissen te noemen die verband houden met elkaar, namelijk onze identiteit. ´Onze´ identiteit. Of het ontbreken van deze identiteit.
ABN Amro werd verkocht aan buitenlandse bedrijven, een typisch Nederlandse bedrijf werd verkocht. ´Onze´ handelsgeest waar Holland bekend om is werd te grabbel gegooid. Minster Bos van Financiën zou moeten ingrijpen. Dit kan toch niet zomaar gebeuren!
Ons nationaal voetbalelftal presteert ver onder de maat, waar is de Hollandse bluf gebleven. En als het elftal van Jong Oranje dan eens een keer grandioos wint staan die kereltjes ook nog eens met een Surinaamse vlag te zwaaien.
'Onze' jongens in Afghanistan zijn te soft, we kunnen niet vechten alleen maar scholen bouwen. Of onze jongens in Uruzgan zijn veel te vechtlustig, waar is die beroemde Dutch approach nu gebleven?
Prinses Máxima houdt een toespraak over de Nederlandse identiteit, helemaal niet zo'n raar verhaal, gans Nederland heeft er een mening over en bijna heffen we ons oude volkslied weer aan:
Wien Neêrlands bloed in d' aders vloeit
Van vreemde smetten vrij
Wiens hart voor land en koning gloeit
Verheff' de zang als wij:
Hij zett' met ons, vereend van zin
Met onbeklemde borst
Het godgevallig feestlied in
Voor vaderland en vorst (2×)

Nederland lijkt verdeelt in twee kampen: Aan de ene kant de extreem rechtse Geert Wilders en aan de andere kant de geitenwollen sokken van minster Ella Vogelaar. Want als het ergens om draaide dit jaar was het wel integratie. Integratie van minderheden in onze samenleving, toegespitst op moslims.
Het lijkt of er twee benaderingen zijn, die van Wilders: moslims zijn per definitie gevaarlijk, ze halen hun inspiratie uit een boek vol haat en ze zijn maar op één ding uit: vernietiging van de westerse maatschappij en haar verworvenheden. Redelijk intolerant.
Dan heb je nog Ella Vogelaar, die heeft een positief mensbeeld: leer ze de taal, help mensen aan het werk dan komt het vanzelf goed over een generatie of wat. Er is niets nieuws onder de zon: Jean-Jacques Rousseau. Deze theorie gaat in wezen ook uit van assimilatie van moslims aan het westerse gedachtengoed. Gelijke rechten voor man en vrouw, geen onderscheid op basis van ras of geaardheid etc. Moslims zouden dit dus automatisch ook moeten accepteren. En dan komt het wel goed met ze. Als ze zich voor het overgrote deel aanpassen aan onze normen, mogen ze heus nog wel op vrijdag naar de moskee en vijf keer per dag bidden (mits het de arbeidsproductiviteit niet aantast), maar het worden dan wel keurige burgers. Net zoals de autochtone Nederlanders al zijn. In wezen is het gelijkheidsdenken dus net zo intolerant als het extreem rechtse gedachtengoed van Geert Wilders en de Partij voor de Vrijheid.

En dan nu het onvermijdelijke: de vergelijking met de Tweede Wereldoorlog. Waar hebben we het ook over als we niet onze problemen vergelijken met het ergste probleem wat we ooit in Europa gehad hebben. Het joodse probleem in het Duitsland van voor de oorlog was wezenlijk. In brede zin was er overeenstemming: ze waren ongewenst. Er waren twee benaderingen om het joodse probleem te lijf te gaan: Assimilatie en (heel kort door de bocht) wegwezen. Joden moesten net zo worden als 'echte' Duitsers, dus hun normen en waarden accepteren (eigenlijk het jood-zijn opgeven). Dat is één. Of de joden moesten opkrassen en om dat te bewerkstelligen werden wetten aangenomen die het leven van joden moeilijker maakten. Dat is twee.

Uiteraard gaat een vergelijking altijd mank. So be it. Toch zie ik parallellen tussen het interbellum en de tijd waarinj we nu leven. Nederland is een tikje in zichzelf gekeerd, iets nationalistischer, lijkt me zo. We zeggen niet ons bloed moet van vreemde smetten vrij, maar toch. Vraag in een kroeg een gemiddelde persoon wat hij/zij van buitenlanders vindt... En vervolgens de mening over Geert Wilders en je weet genoeg. Vraag eens aan een gemiddelde Vinex-bewonende vader wat hij ervan zou vinden als zoonlief met een vriend i.p.v. een vriendin zou thuiskomen... Nederland tolerant... Mwah...

Op naar 2008 maar weer. Iedereen heeft goede voornemens. Wilders wil de koningin afzetten, Ella Vogelaar noemt een wijk vol criminaliteit een kansenzone...

Het beste!!